Zaterdag was het dan eindelijk zover. We namen met onze micraba’s voor het eerst deel aan een lentetornooi. Alhoewel het nog niet echt lente is, kon dit onze moed niet bederven.
Voor de meesten van ons was het de allereerste keer dat ze een echte match konden spelen.

De start van het 1^ste matchke begon moeilijk. Onze spelers konden hun draai nog niet goed vinden en daar kon de tegenpartij natuurlijk van profiteren. Tegen het einde van de 1^ste helft begon echter alles in elkaar te passen en hadden we al wat krachtbal kunnen zien.
Jo, die achteraan stond kon hier en daar al een bal vangen in het doel. Amber begon haar plaats te kennen als barrage en Kim en Jonas verdedigden goed als vleugel.
Door een mooie toets van Amber kon Kim toelopen en een bal vangen. Hééél goed gedaan.
Aanvallend begon het ook te beteren. De tegenstanders konden onze ballen steeds minder vangen zodat we ook al af en toe eens konden proberen afwerken op doel. Uiteindelijk konden we in de 1^ste helft toch 1 doel scoren.
Tijdens de rust zei Jo: “ Mama, ik weet het, ik ga zeker blijven krachtballen, zo leuk.”
Bij het begin van de 2^de helft mocht Kjell aantreden als barrage en ging Amber een beetje rusten.
Met vol goede moed begonnen we er weer aan. Nu stonden Jo en Jonas op vleugel en Kim achteraan. We begonnen steeds meer krachtbal te zien. Iedereen kon al eens een bal vangen of toetsen. Bij het aanvallen was het nog steeds moeilijk om de bal op de grond te gooien.  Daar kon de tegenpartij natuurlijk van profiteren en steeds meer scoren.
De eindstand was uiteindelijk 2-12.

Voor we onze 2^de match moesten beginnen, hadden we even tijd om ons op te warmen in de kantinen want koud was het wel, zowel voor de spelers als voor de supporters.

Bij het begin van de 2^de match waren we ervan overtuigd dat het beter zou gaan.
Nu mocht onze kleine Tibo als barrage beginnen. Zo fier als een gieter ging hij op het veld staan.
Het is voor hem als 6-jarige nog heel moeilijk om het spel te snappen, maar door een beetje begeleiding aan de zijlijn door mezelf en Donald kon hij toch meedoen.
Nu stonden  Amber achteraan en Kim en Jo als vleugels. Amber gaf steeds een perfecte 1^ste worp, zodat Tibo telkens een 2^de worp mocht geven. De 1^ste 2 keren liet hij tijdens de aanloop de bal vallen zodat de kans naar de tegenpartij ging, we vreesden het ergste. Toen ik zag dat Tibo te zenuwachtig was, heb ik hem vervangen met zijn grote broer Jonas. Doordat we nu iets meer werpkracht hadden konden we nu en dan al eens scoren. We konden ook steeds meer ballen vangen van de tegenpartij zodat we toch meededen in het spel.
Na het in de rust nog eens uitgelegd te hebben aan Tibo waren we opnieuw vertrokken.
Amber gaf nog steeds mooie worpen en alle worpen die Tibo vanaf dan gooide waren op de grond.
Zijn gezicht was schitterend om te zien telkens hij zag dat de tegenpartij de bal niet kon vangen.
Met Jo en Jonas hun 3^de en 4^de worp hebben we uiteindelijk nog veel gescoord. Tibo was zo enthousiast dat hijzelf het scorebord aan de zijkant wilde aanpassen en vergat dat hij nog aan het spelen was. Ze voelden allemaal dat het beter ging en tijdens een minuutje durfden ze al eens vragen naar de stand, ze wilden zo graag weten of ze aan het winnen waren. Maar zoals Amber toen zei: “Deelnemen is belangrijker dan winnen.”
Om jullie toch te laten weten wat de score was, het werd uiteindelijk 7 – 9.
Het was een heel geslaagd 1^ste tornooi. Proficiat Amber, Jonas, Kim, Kjell, Jo en Tibo voor jullie inzet en enthousiasme en ook bedankt aan Donald, Christoph en Nadine op te supporteren en mee te helpen met de begeleiding. (Sandra De Love)

De feedbackgesprekken met de clubs die met jeugd werken zijn achter de rug. Hopelijk is het voor iedereen erg duidelijk dat we ten zeerste appreciëren dat clubs met jeugd werken en dat we proberen via dit initiatief de jeugdwerking in de clubs te stimuleren. Inspireren, stimuleren, optimaliseren, info uitwisselen,.... zijn enkele kernwoorden. Zet daarom de VKBF in cc bij al je initiatieven, bezorg ons verslagjes, folders, ... zodat we die kunnen doorspelen naar de andere clubs. Toon ook aan anderen wat er leeft binnen jouw club.

Hoewel aanvankelijk aan de nulmeting geen financiële tegemoetkoming verbonden was, wil de raad van bestuur het initiatief dat enkele jaren terug liep opnieuw van onder het stof halen. Waar vroeger op basis van aantallen en aangroei van het aantal jeugdleden een kleine subsidie tegekend werd, zal dat nu, als blijk van appreciatie, op basis van de behaalde scores in dit project gebeuren.

Bovendien wordt nog gewerkt aan een systeem van korting bij aankoop van bvb. ballen voor de jeugdreeksen dat als extraatje aangeboden zal worden aan de clubs die ev. nu reeds een logo behalen.

De resultaten van het ganse project volgen en ook m.b.t. het logo volgt later meer nieuws want uit de inzendingen werden vooralsnog geen logo weerhouden.